- una mesa a jorn de l'Enciclopèdia de las bandièras
- un libre dins la colleccion Mistralenc
- un libre dins la nòva colleccion Istòrias occitanas
- un libre dins una autra colleccion
29/01/2020
Tornarem
Las annadas passadas foguèron pro activas dins d'autres domenis. Ongan nos tornam al trabalh editorial. Prevesèm al mens una sortida per trimèstre:
12/10/2017
Las comunas d'Occitània
Occitània, qu'es aquò? Quantes còps avèm aguda aquela question. E tanben: Vèni de Pampaligosta o de Pampaligòssa. Es en Occitània ? Avèm agut d'istòrias d'Occitània (amb de qualitats e de mancas) mas pas gessa geografia. Sus la wikipèdia en francés, s'es quitament escafat l'article jos l'aflat dels gardians de la puretat geografica de l'Exagonia: « es pas un país, a pas de geografia. »Èra temps doncas d'i poder respondre en marcant la frontièra, e per çò faire en davalant al nivèl comunal. Aquel libre es doncas la primièra version d'un trabalh que conten los noms oficials d'aquelas comunas amb lor còdi estatistic.
Lo libre de Joan Francés BLANC. Las comunas d'Occitània, es paregut dins la colleccion Esbrigalhs. Coma totas las publicacions de las Edicions Talvera, es disponible a res-non-còst.
22/08/2016
Ocitani Ocitania, 1549
La reproduccion de la traduccion italiana ven de l'Internet archive. Es precedida per una reproduccion de la notícia sus Paulo Emili pareguda en 1818 dins lo libre de Luigi Federici, Elogi
istorici de piu illustri ecclesiastici Veronesi e tanben per lo tèxte complet d'aquelas atestacions.
“Percio
che eſſendo
per la morte di Eudone, uenuto quel Ducato in potere del Re di
Frãcia, Hunnuldo, e Vaifaro figliuoli di Eudone cominciarono
primieramẽte
nella
prounicia di Narbona à ſollecitare que’ popoli de Viſigotti
ch’erano gia ſtati prima chiamati Gotticani, & hora Ocitani
ſi chiamano, e piu uolte erano ſtati da
Franceſi
uniti, ma non anchor domi.”
(f°39,
p. 134)
“Egli
tutto pien d’ira Carlo attaccò il fuoco, e ſpianò
Narbona, Agate, Nemauſo,
e Bitterra nobile Colonià de’ Settumani, onde pare, che aueſſe
tutta quella contrada il nome, che alhora ſi
chiamaua Settimania & hora (come s’è gia detto) in uece di
Gotticana, è chiamata Ocitania.”
(f°42,
p. 142)
“Gli
Ocitani
mosſi
de la auttorità del Conte di Armignacca, ſenza
aspettare di eſſere
dal Delfino pregati, disfecero in ſeruigio
del Re, tutto l’oro, e gli altri ornamenti de loro donne, e ritor”
(f°277,
p. 607)
“Gli
Ocitani
hauendo
in Conte di Flußate
per gouernatore, ſi
trouauano molto di queſto
moderatisſimo
lieti.”
e,
mai bas:
“Poſto
poi da parte queſto
ſdegno
de le arme, diede anco ad intendere à gli Ocitani
che togließero
uolentieri per gouernatore questo zio del Re, e gli deßero
obendientia, percho lo ſi
hauerebbono fatto beniuolo, e manſueto
piu toſto
co’l compiacergli, & à fatti d’arme ordinarii uincere”
e,
finalament:
“Dicono,
che queſto
Duca fuſſe
grande amatore de uirtu, e fautore de gli ingegni, e che
ſcancellaſſe,
ò copriſſe
con le ſue
gran corteſie
la taccia di auaro, che li ſi
daua, e di eſſere
inſatiabile
ne l’hauere, e
che perche no fuſſe,
come indegno, e diſutile,
mostro à deto, li fuſſe
dato il gouerno degli Ocitani,
e di quella parte de la Aquitania, che obediua à Francesi:”
(f°292,
p. 637)
Lo libre de Paolo COIMI. Historia delle cose di Francia
raccolte fedelmente da Paolo Emilio, da Verona, e recata hora a punto dalla latina in questa nostra lingua volgare, es paregut dins la colleccion Primadiers, dedicada als tèxtes ancians sus occitan e Occitània. Coma totas las publicacions de las Edicions Talvera, es disponible a res-non-còst.
19/04/2016
La colleccion Mistralenc a desenant un numèro ISSN
Avèm recebut de la Bibliotèca Nacionala de França, que baileja l'atribucion dels numèros de periodics ISSN (segond na nòrma ISO 3297) lo numèro atribuït a nòstra colleccion Mistralenc:
ISSN 2493-1926.
Las edicions per venir auràn doncas aqueste còde, qu'es ja vesedor sus la pagina vèb de la colleccion.
Un tresen volum es en preparacion (un estudi literari sus Nerta ja publicat en 1922, en alemand, per un universitari ucraïnés.
08/04/2016
Lo volapük, qu’es aquò?
Lo
volapꞟk nais en 1879 dins
la tufa d’un capelan alemand, Johann Martin Schleyer. Coneis un
espandiment fòrt pendent una desena d’annadas, puèi morís censat
que Schleyer refusa de lo reformar e que l’esperanto qu’arriba es
plan mai aisit. Pasmens, qualques irreductibles l’an servat. En
1931, una refòrma radicala a l’aflat d’Arie de Jong a creat un
volapük novèl que s’emplega encara uòi dins un cèucle pichon
d’afogats.
Aquelas
quatre paginas semblan presentar una pichona introduccion del volapꞟk
pel parlafrancés. Pasmens, i a un fum de decas e tanben la pronóncia
del francés es donada en ‘fonetica volapꞟkiana’.
Avèm facha la transcripcion de las paginas amb sonque qualques
correccions evidentas sul francés (fleure > fleur ;
indicativ > indicatif). Per referéncia, donam tanben un imatge de
las paginas d’origina, que venon del sit dels archius nacionals
d’Àustria:
Aquela
brocadura utiliza l’alfabet latin modificat de Schleyer. I a doas
polissas qu’afichan las tres letras especialas ꞛ,
ꞝ e ꞟ:
Everson Mono (editada per Evertype) e Unifont. Dins lo tèxte,
aquelas letras son utilizadas a barreja amb sa version mai correnta
(ä, ö e ü).
L'alfabet fonetic del volapük utiliza tanben d'autras letras. Las
letras m̑ e
n̂ son de
compausats d’un signe diacritic e de la letra sola. Per l’m, avèm
pas pogut utilizar lo circonflèxe, que se centra pas, l’avèm
remplaçat per una lunula al revèrs.
Lista
de las letras especialas e foneticas:
Ꞛ,
ꞛ
|
val
Ä, ä
|
ʃ
|
autra
notacion de l’s
|
Ꞝ,
ꞝ
|
val
Ö, ö
|
Ƈ,
ƈ
|
c
prononciada [tʃ] e non [dʒ]
|
Ꞟ,
ꞟ
|
val
Ü, ü
|
m̑,
n̂
|
m
/ n nasala
|
31/03/2016
Las lengas de Libor Sztemon
Dins
la glossopoesia contemporanèa, Libor Sztemon es una excepcion. Abans
de morir del cancèr, aquel jove chèc se creèt dins un plamponh
d'annadas un nombre de pas creire de lengas, amb las aisinas que li
semblavan necessàrias: descripcion fonetica, morfologia, lexic, de
còps tanben polissas. La descripcion de las lengas es generalament
en anglés.
Èra
temps de donar una nòva edicion, emai se la manca de tèmps nos
butèt a ne far una censat identica: lo sol cambi es lo format de
pagina.
Lo libre de Joan Francés Blanc. Las lengas de Libor Sztemon, es paregut dins la colleccion Lengas bastidas, dedicada a las lengas construchas. Coma totas las publicacions de las Edicions Talvera, es disponible a res-non-còst.
18/03/2016
La lengo prouvençalo de Mistral
Se
parla pas gaire de lenga dins l'Armana Prouvençau. Pasmens,
tre la segonda annada, lo futur capolièr Mistral se pensa necessari
de presentar sa vision de la lenga provençala. Lo tèxte es cortet,
mas benlèu anóncia la decision de 1861 d'escriure lo Tresòr dau
Felibritge (acabat de publicar
en 1885).
La
division de la lenga provençala en quatre parlars (marselhés,
rodanenc, lengadocian e gascon) pòt estonar.
Mas
se sap que Frederic Mistral siguèt pas jamai un dialectològ: son
article “dialèite” dins lo Tresòr destria
lo gascon parlat en Carcin de l'aquitan parlat a Bordèu...
Lo
tèxte es cortet e, per illustrar lo pes de Mistral (que signa “lou
felibre de Bello-Visto”) dins la redaccion de l'Armana,
avèm apondut quauqueis
autrei contribucions:
-
lo calendièr de l'annada 1856
-
de poèmas e tèxtes corts, coma Li grihet, dedicat a Aubanèu, Li mousco, un tèxte dedicat a Juli Canonge e Joan Rebol, un tèxte al promièr felibrilhon
-
la rubrica necrologica, lo mortuorum de 1855
-
d'estudis geografics e climatics: li terro-trèmo, la nevaiado de 1855
-
un estudi biografic sus Felip de Girard
-
d'assabers – informacion que Roumanille a dobèrt una librariá en Avinhon.
L'Armanac
d'origina es disponible sus Gallica a l'adreça:
Una
version au format tèxte es disponibla sus lo site dau Ciel d'Oc a
l'adreça:
(recampa
leis annadas 1855 a 1865).
Lo libre de Frederic Mistral. La lengo prouvençalo, es paregut dins la colleccion Mistralenc, dedicada a l'òbra de Mistral. Coma totas las publicacions de las Edicions Talvera, es disponible a res-non-còst.
Přihlásit se k odběru:
Příspěvky (Atom)